کاهش‌دهنده ویسکوزیته نفت سنگین: 55 درصد توان عملیاتی سریع‌تر - چرا سرعت را کاهش دهید؟

من با کاربران نفت سنگین کار می‌کنم که بارها و بارها با مشکل سخت مشابهی مواجه می‌شوند: روغن به کندی حرکت می‌کند، پمپ‌ها سخت‌تر می‌کشند، لوله‌ها باقیمانده بیشتری را نگه می‌دارند، و کل خط گیر کرده است. هنگامی که ویسکوزیته بالا می ماند، انتقال نویز می شود، جریان کاهش می یابد و کار روزانه به انرژی بیشتری از آنچه که باید نیاز دارد. من از زاویه ای ساده به این مشکل نگاه می کنم. نفت سنگین فقط «ضخیم» نیست. با دما، ترکیب، محتوای موم، محتوای رزین و نحوه کار با آن در محل تغییر می کند. اگر بخواهم ویسکوزیته روغن سنگین را کاهش دهم، باید روش را با روغن مطابقت دهم، نه حدس زدن. رویکرد من معمولا با مستقیم ترین چک ها شروع می شود. من به دمای روغن نگاه می‌کنم. من به یک حدس نادرست تکیه نمی کنم. من خط، مخزن و نقطه انتقال را بررسی می کنم، سپس دما را ثابت نگه می دارم. نوسانات ناگهانی اغلب باعث جریان ناهموار و فشار بیشتر بر روی سیستم می شود. من ترکیب روغن را مرور می کنم برخی از روغن های سنگین پس از مخلوط شدن با جریان سبک تر، حرکت آنها آسان تر می شود. من ترکیب را بر اساس سازگاری، ایمنی و استفاده نهایی از روغن انتخاب می کنم. یک ترکیب بد می تواند مشکلات جدیدی مانند جداسازی فاز یا پایداری ضعیف ذخیره سازی را به همراه داشته باشد. یک ترکیب دقیق انتقال خط لوله صاف تر و بار پمپ کمتر را می دهد. من به مواد شیمیایی کاهنده ویسکوزیته توجه می کنم یک کاهنده ویسکوزیته مناسب می تواند به شکستن مقاومت داخلی داخل روغن کمک کند. من با این به عنوان یک ابزار رفتار می کنم، نه یک درمان. محصول مناسب به نوع روغن و نقطه عملکرد بستگی دارد. من دوست دارم قبل از اجرای کامل در مقیاس کوچک تست کنم. این روند را عملی نگه می دارد و خطر را کاهش می دهد. سطح موم و آسفالتین را بررسی می کنم برخی از روغن ها غلیظ می شوند زیرا موم شروع به ساختن می کند، در حالی که برخی دیگر به دلیل محتوای آسفالتین سنگین می مانند. اگر بدانم علت ضخامت چیست، می توانم روش بهتری را انتخاب کنم. برای روغن های مرتبط با موم، گرمایش و کنترل جریان اهمیت زیادی دارد. برای روغن‌هایی که آسفالتین بیشتری دارند، انتخاب ترکیب و تطابق شیمیایی اهمیت بیشتری دارد. من سیستم را تمیز نگه می دارم فیلتر کثیف، باقی مانده های قدیمی در مخزن، یا انسداد جزئی در یک خط می تواند باعث شود روغن غلیظ تر از آنچه هست به نظر برسد. من دیده ام که سایت ها فقط روی روغن تمرکز می کنند، در حالی که مشکل اصلی در تجهیزات است. یک خط تمیز نتیجه صادقانه تری می دهد. موردی که به خوبی به خاطر دارم از یک خط انتقال در یک سایت ذخیره سازی آمده بود. تیم شاهد پمپاژ آهسته و افزایش بار موتور بود. آنها قبلاً مصرف برق را افزایش داده بودند، با این حال جریان هنوز ضعیف بود. من داده های تست روغن را بررسی کردم، به دمای انتقال نگاه کردم و وضعیت خط را بررسی کردم. روغن بار موم بالایی داشت و خروجی مخزن خنک تر از بقیه سیستم بود. پس از تنظیم گرمایش، تمیز کردن بخشی از خط، و آزمایش یک کاهنده ویسکوزیته مناسب، مدیریت انتقال بسیار آسان‌تر شد. تیم دنبال معجزه نبود. آنها از گام های درست به ترتیب درست استفاده کردند. اگر مجبور بودم فرآیند را ساده نگه دارم، از این مسیر استفاده می کردم: - روغن را قبل از اقدام آزمایش کنید - علت اصلی ضخامت را شناسایی کنید - دما را ثابت نگه دارید - فقط پس از بررسی سازگاری یک ترکیب را انتخاب کنید - یک کاهنده ویسکوزیته را در مقیاس کوچک آزمایش کنید - مخازن، فیلترها و خطوط را تمیز کنید - بار پمپ، سرعت جریان و پایداری محصول را تماشا کنید. دیدگاه من ساده است. برش ویسکوزیته روغن سنگین زمانی بهترین کار را دارد که آن را به عنوان یک کار سیستمی در نظر بگیرم. من به یک حرکت متکی نیستم. روغن را می خوانم، تجهیزات را بررسی می کنم، سپس روش متناسب با سایت را انتخاب می کنم. این باعث صرفه جویی در تلاش می شود، کنترل فرآیند را آسان تر می کند و نتیجه ای را در کار روزانه به ارمغان می آورد.

من فکر می‌کردم حرکت کردن فقط مربوط به جعبه، نوار و ماهیچه است. بعد فهمیدم مشکل اصلی بلند کردن نیست. این مراحل هدر رفته بود. اقلام تصادفی را با هم جمع می‌کردم، نوار را جستجو می‌کردم، برای مرتب کردن برچسب‌ها توقف می‌کردم و همان جعبه را سه بار باز می‌کردم. روز طولانی به نظر می رسید. اتاق ها نامرتب ماندند. انرژی ام به سرعت افت کرد. به همین دلیل است که من شروع به استفاده از یک طرح حرکت ساده کردم. این به من کمک کرد با استرس کمتر و زمان تلف شده کمتر حرکت کنم. روش من آسان است. من با یک قانون شروع می کنم: هر کالا قبل از اینکه در جعبه قرار گیرد به مکانی نیاز دارد. من بسته به خلق و خوی را جمع نمی کنم. من بسته به اتاق جمع می کنم. وسایل آشپزخانه کنار هم می مانند. کتاب ها با هم می مانند وسایل حمام کنار هم می مانند. این به نظر اساسی می رسد، اما در زمان بیشتری از آنچه مردم انتظار دارند صرفه جویی می کند. من دوستانی را دیده ام که با عجله بسته بندی می کنند، سپس نیمی از حرکت را به دنبال شارژر، قیچی یا حوله تمیز می گذرانند. من قبلا همین کار را می کردم. اکنون یک جعبه شفاف برای موارد استفاده روزانه نگه می دارم و آن را با حروف بزرگ علامت می زنم. از برچسب های کوتاه هم استفاده می کنم. نه فقط «موارد». نه فقط "متفرقه". من می نویسم که جعبه چه چیزی را نگه می دارد و کجا باید برود. «لباس‌های اتاق خواب» «بشقاب‌های آشپزخانه» «کابل‌های اتاق نشیمن» وقتی جعبه‌ها به مکان جدید می‌رسند این گام کوچک سردرگمی را کاهش می‌دهد. من پنج جعبه را باز نمی کنم تا یک چراغ پیدا کنم. عادت بعدی من بسته بندی وسایل سنگین در جعبه های کوچک است. این باعث نجات کمر من و حمل آسان تر می شود. جعبه پر از کتاب وقتی نیمه پر باشد حس خوبی دارد. وقتی بیش از حد آن را جمع می کنم، بلند کردن آن سخت و چیدن آن سخت می شود. من این را به سختی یاد گرفتم در حالی که یک جعبه رمان را دو طبقه بالا می بردم. دستانم بعد از یک سفر میلرزید. از آن زمان، من چیزهای سنگین را در بارهای کوچکتر نگه می دارم. من همچنین مجموعه ای تمیز از لوازم ضروری را با خود نگه می دارم. برای من، آن کیف دارای: - شارژر تلفن - بطری آب - کلید - تنقلات ساده - یکبار تعویض لباس - داروی اصلی - دستمال مرطوب - کاغذهای مهم است. این بیشتر از آنچه مردم فکر می کنند مهم است. اگر در روز جابجایی به چیزی نیاز داشته باشم، نمی‌خواهم بیست جعبه را بگردم تا آن را پیدا کنم. وقتی به یک دوست کمک می کنم حرکت کند، دوباره و دوباره متوجه همان الگو می شوم. افرادی که سریعتر حرکت می کنند همیشه قوی ترین نیستند. آنها کسانی هستند که منظم می مانند. آنها مسیر را آماده می کنند، کف را پاک می کنند، و ابزارها را در نزدیکی خود نگه می دارند. من همین کار را با مبلمان انجام می دهم. قبل از حمل مبل، در را اندازه می‌گیرم. قبل از جابجایی میز، اگر بتوانم پاها را جدا می کنم. قبل از بارگیری کامیون، ابتدا بزرگترین اقلام را قرار می دهم. که جریان را صاف نگه می دارد. عقب نشینی کمتر دو بار بلند کردن کمتر یک مثال واقعی کوچک برای من برجسته است. بهار گذشته، به یکی از دوستانم کمک کردم از یک آپارتمان یک خوابه به یک آپارتمان جدید در سراسر شهر نقل مکان کند. در اولین بازدید، جعبه‌هایی بدون برچسب و کیسه‌هایی از فروشگاه‌های مختلف با هم مخلوط شده بود. ما زمان زیادی را صرف باز و بسته کردن جعبه ها کردیم. از او خواستم تا ده دقیقه چمدان را کنار بگذارد. ما اقلام را بر اساس اتاق مرتب کردیم، برچسب‌های ساده نوشتیم و یک کیسه برای وسایل استفاده روزانه نگه داشتیم. بقیه حرکت خیلی راحت تر بود. ما هنوز کار داشتیم که باید انجام می دادیم، با این حال روند روشن شد. بدون حدس و گمان بدون جستجوی مکرر هیچ انبوهی از وسایل شل در هر گوشه وجود ندارد. این همان بخشی است که بسیاری از مردم از دست می دهند. حرکت سریعتر فقط به سرعت مربوط نمی شود. این در مورد اشتباهات کمتر است. وقتی سردرگمی را از بین می برم، در انرژی صرفه جویی می کنم. وقتی انرژی را ذخیره می کنم، آرام می مانم. وقتی آرام می مانم، انتخاب های بهتری می کنم. اگر بخواهم روال حرکت خودم را خلاصه کنم، این چنین خواهد بود: - قبل از بسته بندی مرتب کنید - به هر جعبه برچسب بزنید - وسایل سنگین را کوچک نگه دارید - یک کیف وسایل ضروری را آماده کنید - از کف و دیوارها محافظت کنید - ابتدا وسایل بزرگ را بار کنید - ابزارها را در نزدیکی خود نگه دارید این مراحل ممکن است ساده به نظر برسند، اما کل حرکت را تغییر می دهند. من هنوز از حرکت لذت نمی برم. اما اکنون به این روند اعتماد بیشتری دارم. یک حرکت می تواند طولانی و کثیف به نظر برسد، یا می تواند کنترل شده و ثابت به نظر برسد. تفاوت اغلب ناشی از عادت هایی است که قبل از خروج اولین جعبه از اتاق ایجاد می کنید.

زمانی که کارهای کوچک انباشته می‌شد، اجازه می‌دادم جریانم کند شود. یک پاسخ خوانده نشده ماند. یک فایل گم شده بود یک تماس طولانی تر از برنامه ریزی شده بود. هیچ یک از آن لحظات به تنهایی جدی به نظر نمی رسید. روی هم رفته، آنها سرعت کل روز من را تغییر دادند. کار من سنگین بود و ذهنم مدام از یک چیز به چیز دیگر می پرید. به همین دلیل است که من دیگر جریان آهسته را به عنوان یک مسئله کوچک در نظر نمی‌گیرم. وقتی جریان کاهش می یابد، افراد همیشه مهارت خود را از دست نمی دهند. ریتم را از دست می دهند. من این را در کار فروش، پیگیری مشتری و برنامه ریزی محتوا دیده ام. مشتری کمی بیشتر از حد انتظار منتظر می ماند، سپس پاسخ من دیرتر از آنچه باید می آید، و مرحله بعدی نیز با تاخیر انجام می شود. تاخیر به سرعت گسترش می یابد. چیزی که به من کمک کرد حذف اصطکاک قبل از ایجاد آن بود. قبل از اینکه کار را متوقف کنم، قدم بعدی خود را نمایان می کنم. من از یک لیست کوتاه برای روز استفاده می کنم. سخت ترین کار را در حالی تمام می کنم که تمرکزم هنوز تازه است. من زمان مشخصی را برای پیام ها تعیین می کنم، بنابراین تمام روز آنها را بررسی نمی کنم. این تغییر کوچک به نظر می رسد. کار می کند. من یک هفته را به یاد می آورم که در حال رسیدگی به درخواست های محصول برای یک فروشگاه اینترنتی کوچک بودم. پیام ها از کانال های مختلف وارد شد. تعدادی را پاسخ دادم، تعدادی را ذخیره کردم و چند مورد را گذاشتم برای بعد. تا بعد از ظهر، سرعت پاسخگویی کاهش یافته بود. مشتریان بیش از یک بار یک چیز را پرسیدند و استرس خودم مدام بالا می رفت. سپس روند را تغییر دادم. من پیام ها را بر اساس فوریت گروه بندی کردم. من به آنهایی که می توانند فروش را به جلو ببرند پاسخ دادم. بقیه را در یک صف روشن گذاشتم. پیگیری کار آسانتر شد. من به یک سیستم پیچیده نیاز نداشتم. من به مسیر تمیزتری نیاز داشتم. من از همین ایده در روتین خودم استفاده می کنم. اگر برای مدت طولانی بدون مکث کار کنم، تمرکزم از بین می رود. اگر در نقطه مناسب توقف کنم، با کنترل بیشتری برمی گردم. اگر صبر کنم تا احساس تخلیه کنم، کاهش سرعت از قبل شروع شده است. بنابراین پاسخ من به "چرا اجازه دهید جریان کند شود؟" ساده است من نباید اجازه بدم. باید از سرعتی محافظت کنم که به من کمک می کند واضح فکر کنم، به موقع پاسخ دهم و هر کار را بدون کشیدن اضافی به کار بعدی منتقل کنم. این چیزی است که یک روز کاری را ثابت نگه می دارد. این چیزی است که مشتریان را از انتظار طولانی باز می دارد. این چیزی است که به من کمک می کند مفید، آرام و آماده برای دور بعدی کار باشم.

من بارها و بارها همین مشکل را می بینم: کار در حال حرکت است، اما خروجی هنوز خیلی کم است. یک تیم مشغول می‌ماند، اما سفارش‌ها جمع می‌شوند، وظایف منتظر می‌مانند و تاخیرهای کوچک همچنان گسترش می‌یابد. من این را فقط به عنوان یک مشکل سرعت در نظر نمی‌گیرم. من با آن به عنوان یک مشکل جریان برخورد می کنم. وقتی توان عملیاتی کاهش می یابد، به دنبال نقطه ای می گردم که سرعت کار در آن کاهش می یابد. این ممکن است یک ماشین، یک انتقال، یک مرحله بازبینی، یک ایستگاه بسته بندی یا شخصی باشد که کارهای زیادی را همزمان انجام می دهد. اگر بخواهم همه چیز را با همان سرعت فشار دهم، معمولا تلاشم را هدر می دهم. وقتی یک بلوک را که بر بقیه تأثیر می گذارد حذف می کنم، نتایج بهتری می گیرم. در اینجا نحوه برخورد من با آن است. من از تنگنا شروع می کنم. من سه سوال ساده می پرسم: - کار کجا متوقف می شود؟ - مردم کجا منتظرند؟ - اشتباهات برای اصلاح کجا برمی گردند؟ یک فروشگاه آنلاین کوچک یک بار به من گفت که تیم حمل و نقل آنها "خیلی کند" است. پس از تماشای روند، دیدم که تاخیر ناشی از بررسی برچسب است. دو کارگر زمان زیادی را صرف رفع خطاهای ورود اطلاعات از صفحه سفارش می کردند. میز حمل و نقل موضوع اصلی نبود. ورودی بود. هنگامی که آنها فرم سفارش را تمیز کردند و یک مرحله اعتبارسنجی سریع اضافه کردند، خط بدون اضافه کردن کارکنان بیشتر سریعتر حرکت کرد. سپس روند را برای پیگیری آسان تر می کنم. گام های واضح به افراد کمک می کند تا با تردید کمتری حرکت کنند. من قوانین کوتاه و قابل مشاهده را دوست دارم. - از یک راه برای شروع کار استفاده کنید - ابزارها را نزدیک محل کار نگه دارید - مراحل تایید اضافی را حذف کنید - مسائل رایج را در یک چک لیست ساده قرار دهید - انتقال بین نقش ها را مستقیم و قابل مشاهده کنید وقتی روند به هم ریخته است، مردم انرژی خود را صرف حدس زدن می کنند. وقتی فرآیند روشن باشد، انرژی را صرف خروجی می کنند. من به کار دوباره نگاه می کنم. دوباره کاری بیش از آنچه که بسیاری از تیم ها متوجه می شوند به توان عملیاتی آسیب می زند. کاری که باید دو بار انجام شود از زمان، توجه و مکان استفاده می کند. من بررسی می کنم که خطاها اغلب در کجا ظاهر می شوند. سپس منبع را درست می کنم، نه فقط نتیجه را. چاپخانه ای که با آن صحبت کردم، یک جریان ثابت از کارهای عجولانه داشت. تیم بار کاری را مقصر دانست. پس از بررسی، آنها دریافتند که اشتباهات نامگذاری فایل باعث بیشتر تأخیرها شده است. فایل ها درست بودند، اما برچسب ها درست نبودند. یک قانون نامگذاری ساده و یک فرم دریافت کوتاه، سردرگمی را به سرعت کاهش می دهد. حجم کار را متعادل نگه می دارم. کار زیاد روی یک نفر باعث ایجاد صف می شود. افراد زیادی که در یک کار انجام می‌دهند، اگر یکدیگر را مسدود کنند، می‌توانند سرعت کار را کاهش دهند. من طرح‌بندی را ترجیح می‌دهم که در آن هر مرحله یک مالک مشخص و یک ماشه واضح برای مرحله بعدی داشته باشد. که کار را بدون سر و صدا به حرکت در می آورد. چند علامت به من می‌گوید که تعادل خاموش است: - یک نفر همیشه منتظر دیگران است - یک ایستگاه پر به نظر می‌رسد در حالی که دیگری بیکار می‌ماند - کارهای خیلی زیاد انجام می‌شوند - کارهای فوری جریان عادی را به هم می‌زند وقتی آن الگو را می‌بینم، ابتدا فشاری اضافه نمی‌کنم. به بار نگاه می کنم. من از چک های کوتاه و منظم استفاده می کنم. من نیازی به گزارش طولانی ندارم تا متوجه کاهش سرعت شوم. من از مجموعه کوچکی از اعداد استفاده می‌کنم که تیم می‌تواند هر روز ببیند: - واحدهای تکمیل شده - زمان صرف شده در انتظار - میزان خطا - کارهای ارسالی - اندازه بک لاگ این اعداد تصویر واضحی را ارائه می‌دهند. آنها به من کمک می کنند تا ببینم آیا تغییر کمک می کند یا آسیب می رساند. اگر توان عملیاتی افزایش یابد اما خطاها نیز افزایش یابد، می‌دانم که این فرآیند هنوز به کار نیاز دارد. من همچنین برای کارهای تکراری تمرین می کنم. مردم زمانی که نیازی به حدس زدن ندارند سریعتر حرکت می کنند. من تمرین را روی کارهایی متمرکز می کنم که اغلب اتفاق می افتد. یک نسخه ی نمایشی کوتاه، یک راهنمای ساده و یک روش استاندارد برای انجام کار می تواند بعداً در زمان زیادی صرفه جویی کند. من یک بار یک تیم انبار را دیدم که هر روز همان پنج سوال را از سرپرست می پرسید. پس از ایجاد یک راهنمای یک صفحه ای با عکس های هر مرحله بسته بندی، سوالات کاهش یافت و سرعت بهبود یافت. هیچ چیز فانتزی نیست فقط کار واضح تر دیدگاه من ساده است: با تمیزتر شدن مسیر، توان عملیاتی افزایش می یابد. من با درخواست از مردم برای عجله به دنبال سرعت نیستم. من به جریان نگاه می کنم، اصطکاک را حذف می کنم و تکمیل هر مرحله را آسان تر می کنم. اینگونه است که با فشار کمتری کارهای بیشتری انجام می دهم. اگر تیم شما احساس می کند مشغول است اما خروجی هنوز عقب است، این هفته با یک فرآیند شروع کنید. مراقب جایی که کار متوقف می شود. نقطه کندی را برطرف کنید. سپس نتیجه را بررسی کنید. تغییرات کوچک می تواند کل خط را جابجا کند.

قبلاً فکر می‌کردم خروجی کم به این معنی است که به فشار بیشتر، تماس‌های بیشتر، ساعت‌های بیشتر و حرکت بیشتر نیاز دارم. من اشتباه کردم بیشتر اوقات، مشکل واقعی کشیدن است. یک پاسخ آهسته یک روند نامرتب یک سوال تکراری فرمی که بیش از حد درخواست می کند. انتقالی که زمینه را از دست می دهد. این نوع اصطکاک انرژی را در قطعات کوچک می خورد، و تا پایان روز، من کمتر برای کاری که در واقع نتایج را تغییر می دهد باقی می ماند. وقتی به تیمی نگاه می کنم که احساس می کند گیر کرده است، با تلاش بیشتر شروع نمی کنم. از نکاتی که کار سنگین می شود شروع می کنم. من یک سوال ساده می پرسم: کجای کار کند می شود؟ من این را در فروش، خدمات و عملیات دیده ام. یک نماینده فروش قبل از هر تماس ده دقیقه را صرف جستجوی یک فایل می کند. یک مشتری منتظر پاسخ است زیرا سه نفر باید یک پاسخ را تایید کنند. یک مدیر برای هر مشتری پیام یکسانی را بازنویسی می کند. هیچ کدام از اینها دراماتیک به نظر نمی رسد. همچنان خروجی را پایین می آورد. کاری که من انجام می دهم این است که یک لایه را در یک زمان کاهش دهم. من مراحل اضافی را که به نتیجه کمک نمی کند حذف می کنم. من پیام را کوتاه نگه می دارم. من از یک منبع روشن برای اطلاعات کلیدی استفاده می کنم. من یک مسیر پاسخ را تعیین کردم تا مردم بدانند چه کسی چه چیزی را مدیریت می کند. من تکرار وظایف را به یک روال ساده تبدیل می کنم. من متوجه شده ام که کارهای پاکسازی کوچک اغلب تغییرات بزرگتری نسبت به افزودن ابزار دیگری ایجاد می کند. یک ماه پیش، با یک تیم فروش کوچک کار کردم که زمان زیادی را برای پیگیری سرنخ صرف کردند. یادداشت‌های آنها در یک مکان زندگی می‌کردند، نقل‌قول‌هایشان در مکان دیگری زندگی می‌کردند، و سابقه تماس آنها در پیام‌ها پراکنده بود. هر انتقالی به تلاش نیاز داشت. آنها در تمام طول روز مشغول بودند و هنوز احساس می کردند عقب مانده اند. ما در یک زمان یک چیز را تغییر دادیم. ما یک الگوی مشترک برای توسعه ایجاد کردیم. ما پاسخ های رایج را در یک پوشه ذخیره کردیم. ما یک مکان ثابت برای یادداشت های مشتری تعیین کردیم. ما جلو و عقب اضافی را که ناشی از مالکیت نامشخص بود حذف کردیم. نتیجه ساده بود. تیم زمان کمتری را صرف تکرار کار کرد و زمان بیشتری را صرف صحبت با خریداران واقعی کرد. این جادو نبود که کشش کمتری داشت. به همین دلیل است که من به عبارت "کشش کمتر، خروجی بیشتر" اهمیت می دهم. به من نمی گوید بیشتر فشار بیاورم. به من یادآوری می کند که مسیر را پاک کنم. اگر خروجی بهتری می خواهم، فقط سرعت بیشتری نمی خواهم. می‌پرسم تاخیر از کجا شروع می‌شود، سردرگمی کجا رشد می‌کند، و کجا فرآیند سنگین‌تر از آنچه باید احساس می‌شود. این عادت باعث صرفه جویی در زمان می شود. همچنین باعث صرفه جویی در تمرکز می شود. قانون من آسان است. اگر یک مرحله به نتیجه کمک نکند، آن را زیر سوال می برم. اگر پیامی می تواند کوتاهتر باشد، آن را کوتاه می کنم. اگر کاری بارها و بارها اتفاق بیفتد، آن را استاندارد می کنم. اگر دست‌آف باعث اشتباه شود، من آن را اصلاح می‌کنم. من این رویکرد را دوست دارم زیرا با کار روزانه متناسب است. عملی است. استفاده از آن آسان است. همچنین به توجه مردم احترام می گذارد که کمیاب و ارزشمند است. کشیدن کمتر به معنای مراقبت کمتر نیست. این بدان معناست که من انرژی را برای اصطکاک هدر نمی دهم، بنابراین می توانم آن انرژی را در جایی که اهمیت دارد قرار دهم. اکنون سعی می کنم اینگونه کار کنم. واضح تر فندک تر. در جایی که مهم است سریعتر. خروجی بیشتر، با فشار کمتر.

من همیشه همین مشکل را در کارهای نفت سنگین می بینم. روغن غلیظ است. جریان کند می شود. فشار پمپ ها خطوط مسدود می شوند. مخازن ذخیره گرما را از دست می دهند. کارگران تلاش زیادی را صرف کاری می کنند که باید احساس ثبات و کنترل کنند. به همین دلیل است که من روش هوشمندانه تری را برای کنترل روغن سنگین دوست دارم. منظورم کلمات تخیلی یا ادعاهای توخالی نیست. منظورم راه اندازی است که به من کمک می کند روغن را با ضایعات کمتر، استرس کمتر و شگفتی های کمتر منتقل کنم. وقتی روغن سنگین را مدیریت می‌کنم، فوراً به چهار چیز نگاه می‌کنم: مسیر جریان دما انتخاب پمپ روال تمیز کردن اگر یکی از اینها خراب شود، کل کار سخت‌تر می‌شود. من این را در یک کارخانه کوچک آسفالت دیده ام که تیم در آن با نقاط سرد مخزن مبارزه می کرد. روغن نزدیک دیوار غلیظ می‌شد، پمپ به‌طور یکنواخت کشیده می‌شد، و خط هر روز صبح جریان خود را از دست می‌داد. پس از بررسی الگوی گرمایش و تغییر مسیر انتقال، کار بسیار آسان‌تر شد. روغن هنوز نیاز به مراقبت داشت، اما دیگر باعث تاخیر روزانه نمی شد. نکته همین است. حمل و نقل نفت سنگین به معنای فشار بیشتر نیست. این در مورد تنظیم سیستم است تا روغن بتواند با مقاومت کمتر حرکت کند. من با کنترل حرارت شروع می کنم. روغن سنگین برای جریان پایدار به محدوده دمای مناسب نیاز دارد. اگر روغن خیلی خنک بماند، حرکت آن کند و سخت می شود. اگر گرما ناهموار باشد، ممکن است یک قسمت از مخزن به خوبی حرکت کند در حالی که قسمت دیگر ضخیم می ماند. این باعث ایجاد بار اضافی بر روی پمپ و سایش بیشتر در خط می شود. من یک قانون ساده را ترجیح می دهم. گرما را ثابت نگه دارید، نقاط گرم و سرد را بررسی کنید و از تغییرات ناگهانی اجتناب کنید. یک راه‌اندازی پایدار نسبت به یک تعمیر سریع، در تلاش بیشتر صرفه‌جویی می‌کند. به پمپ هم خیلی دقت میکنم. پمپی که برای روغن سبک کار می کند ممکن است در اینجا مشکل داشته باشد. روغن سنگین نیاز به مکش قوی تر، آب بندی مناسب و تنظیمی دارد که بتواند جریان غلیظ را بدون آسیب تحمل کند. من تماشا کردم که خدمه پس از تعویض نوع روغن از همان پمپ استفاده می کنند. نتیجه نویز، لرزش و خروجی ضعیف بود. هنگامی که آنها پمپ را با کار تطبیق دادند، سیستم مستقر شد. خط انتقال به همان اندازه اهمیت دارد. خمیدگی های طولانی، بخش های باریک و چیدمان نامناسب می تواند حرکت روغن سنگین را سخت تر کند. من مسیرهای کوتاه و تمیز را دوست دارم وقتی بتوانم آنها را دریافت کنم. هر چرخش اضافی مقاومت می افزاید. هر نقطه ضعفی خطر می افزاید. اگر بتوانم بار روی خط را کاهش دهم، مدیریت کل سیستم را آسان‌تر می‌کنم. من همچنین به تمیز کردن در لیست خود ادامه می دهم. روغن سنگین باقیمانده باقی می ماند. آن باقیمانده در طول زمان ایجاد می شود. می تواند خط را باریک کند، بر جریان تأثیر بگذارد و کارهای تعمیراتی را ایجاد کند که می شد از آن اجتناب کرد. برنامه معمول آبکشی یا پاکسازی به من کمک می کند تا سیستم را باز نگه دارم. من منتظر نمی مانم تا صف قبل از اقدام، کند شود. این روشی است که من معمولاً به یک کار روغن سنگین نزدیک می‌شوم: وضعیت روغن را بررسی می‌کنم و توجه می‌کنم که در انبار چقدر غلیظ است. من حرارت مخزن و حرارت خط را بررسی می کنم. پمپ را از نظر سایش، سر و صدا و مکش ثابت بررسی می کنم. من به مسیر انتقال نگاه می کنم و نقاط ضعف را در جایی که می توانم حذف می کنم. من یک برنامه تمیز کردن متناسب با محصول و چرخه کار تنظیم کردم. این دستور به من کمک می کند از حدس و گمان اجتناب کنم. این کار را عملی نگه می دارد. من همچنین هر بار به ایمنی فکر می کنم. روغن سنگین می تواند خطر لغزش، خطر سوختگی و خطر فشار ایجاد کند. یک راه اندازی خوب فقط مربوط به خروجی نیست. همچنین در مورد ایمن نگه داشتن افراد در حین کار است. من برچسب های واضح، کف تمیز، گرمای ثابت و کنترل هایی می خواهم که کارکنان بتوانند بدون سردرگمی از آنها استفاده کنند. اگر تیم سیستم را درک کند، اشتباهات به سرعت کاهش می یابد. یک بار یک اپراتور پالایشگاه به من گفت که بیشترین سود حاصل از تغییرات کوچک است، نه یک تغییر بزرگ. او یک شلنگ ضعیف را جایگزین کرد، عایق مخزن را بهبود بخشید و الگوی گرمایش را تنظیم کرد. این دراماتیک به نظر نمی رسید. کار کرد. جریان ثابت‌تر شد و تیم زمان کمتری را صرف مبارزه با این فرآیند کرد. این با دیدگاه من مطابقت دارد. مدیریت هوشمندانه روغن سنگین ناشی از عادات ساده ای است که به خوبی انجام شده اند. گرمای پایدار پمپ سمت راست خطوط تمیز چک ها را پاک کنید نگهداری واقعی مراقبت واقعی وقتی آن مسیر را دنبال می‌کنم، کار آرام‌تر می‌شود. روغن با مقاومت کمتری حرکت می کند. تیم می تواند به جای اصلاحات مکرر روی خروجی تمرکز کند. و این همان نتیجه ای است که من در کار روزانه به آن اعتماد دارم. ما از سوالات شما استقبال می کنیم: kindlqs@163.com/WhatsApp 13695467776.

روش‌های عملی مایکل آر تورسن 2021 برای کاهش ویسکوزیته روغن سنگین در عملیات انتقال، استراتژی‌های کنترل حرارتی Emily J Carter 2020 برای جریان نفت سنگین پایدار دانیل پی هیوز 2022 تضمین جریان در سیستم‌های انتقال هیدروکربن ویسکوز برای سیستم‌های انتقال هیدروکربن ویسکوز ساراوهم 10 پمپ‌پذیری روغن رابرت کی سینکلر 2023 بهینه‌سازی فرآیند صنعتی برای بازده بیشتر و کشش کمتر Olivia M Grant 2021 خط مخزن و تعمیر و نگهداری پمپ برای راندمان نفت سنگین