"دیگر لجن نیست" - چیزی که 94٪ مهندسان از افزودنی های خود می خواهند.

من بارها و بارها همین مشکل را دیده‌ام: لجن جمع می‌شود، جریان می‌افتد، قطعات شروع به چسبیدن می‌کنند و یک مشکل کوچک به یک توقف سخت تبدیل می‌شود. وقتی با مهندسان صحبت می‌کنم، آنها ادعاهای تخیلی نمی‌خواهند. آن‌ها افزودنی‌هایی می‌خواهند که به سیستم کمک کند تمیز بماند، ثابت بماند و تحت گرما، بار و استفاده طولانی مدت به کار خود ادامه دهد. این آزمون واقعی است. من مواد افزودنی می خواهم که چند کار ساده را به خوبی انجام دهد. آنها باید از تشکیل سریع لجن جلوگیری کنند. آنها باید خاک را نگه دارند و ذرات را بپوشانند تا در یک مکان جمع نشوند. آنها باید زمانی که سیستم گرم می شود پایدار بمانند. آنها باید با روغن پایه یا مایع کار کنند، نه با آن مبارزه کنند. آنها باید از قطعات بدون ایجاد کف، بو یا باقیمانده محافظت کنند. به نظر اساسی می رسد. این نیست. یک خط کارخانه می تواند برای هفته ها خوب کار کند، سپس یک شیر شروع به کند شدن می کند زیرا تجمع چسبنده در داخل سیستم رشد می کند. گیربکس می تواند تا زمانی که رسوبات تیره روغن غلیظ شود و گرما افزایش یابد، نرمال به نظر می رسد. من همچنین دیده‌ام که واحدهای هیدرولیک کنترل صاف را از دست داده‌اند، زیرا سیال به شدت پیر شده و لایه‌ای روی سطوح نامناسب باقی می‌گذارد. در هر مورد، تیم معجزه نمی خواست. آنها یک بسته افزودنی سیال می خواستند که بتواند به سیستم کمک کند تمیز بماند و قطعات حرکت کنند. من فکر می کنم مهندسان به مواد افزودنی بسیار کاربردی نگاه می کنند. آنها می پرسند: آیا این به کاهش لجن کمک می کند؟ آیا در زیر گرما و برش ثابت می ماند؟ آیا با دستگاهی که قبلاً از آن استفاده می کنیم مناسب است؟ آیا بدون سخت‌تر کردن نگهداری سیستم به افزایش عمر سیال کمک می‌کند؟ آیا تیم من می تواند آن را مصرف کند و به نتیجه اعتماد کند؟ اگر پاسخ در مورد هر یک از این نکات ضعیف باشد، محصول به سرعت اعتماد خود را از دست می دهد. دیدگاه من ساده است. یک افزودنی خوب باید مشکلی را بدون ایجاد مشکل جدید حل کند. این بدان معناست که کنترل سپرده ها اهمیت دارد. یعنی مقاومت در برابر اکسیداسیون اهمیت دارد. به معنای رسیدگی به آب است. این بدان معناست که مسائل راه اندازی پاک است. این بدان معنی است که مایع نباید پس از سرویس کوتاه یک آشفتگی ضخیم ایجاد کند. من دوست دارم در مورد یک خدمه تعمیر و نگهداری در یک کارخانه با تجهیزات ترکیبی فکر کنم. یک خط از سیستم های هیدرولیک استفاده می کند. دیگری از یونیت دنده استفاده می کند. یک سوم پمپ هایی دارند که تمام روز کار می کنند. آنها پنج داستان متفاوت از پنج تامین کننده مختلف را نمی خواهند. آنها یک وعده روشن می خواهند: لجن کمتر، فشار کمتر در زمان خرابی، کار تمیز کردن کمتر. در اینجا چیزی است که من معتقدم مهندسان بیش از همه ارزش قائل هستند: قطعات تمیز را می‌خواهم رسوب کمتری روی شیرها، آب‌بندها و مخازن داشته باشند. عملکرد پایدار من می‌خواهم سیال پس از چرخه‌های حرارتی و دوره‌های طولانی به کار خود ادامه دهد. استفاده ساده من یک افزودنی می‌خواهم که با مراحل عادی سرویس مطابقت داشته باشد. رفتار ترکیبی خوب من می خواهم به خوبی ترکیب شود و متعادل بماند. جای تعجب کمتری است که من بقایای تیره کمتری، لکه های چسبنده کمتر، تماس های خدماتی کمتری را می خواهم. نتیجه آزمایشگاهی کمک می کند، اما استفاده در میدان اهمیت بیشتری دارد. من یک بار دیدم که تیمی دو سیال را در یک نوع پمپ آزمایش کردند. هر دو در شروع خوب به نظر می رسیدند. یک مایع پس از قرار گرفتن در معرض حرارت مکرر، سیستم را تمیز نگه می دارد. دیگری یک فیلم سنگین در نزدیکی فیلتر و داخل سامپ باقی گذاشت. دومی تبدیل به کار اضافی برای خدمه شد. هیچ کس آن نتیجه را دوست نداشت، حتی اگر برگه داده روی کاغذ زیبا به نظر برسد. به همین دلیل است که من فکر می کنم مهندسان نتایج را می خرند، نه کلمات را. آنها افزودنی هایی می خواهند که از ماشین، تیم و طرح خدمات پشتیبانی کند. آنها خواهان سپرده های کمتری در داخل سیستم هستند. آنها می خواهند خطر کمتری برای تجمع لجن در طول استفاده طولانی مدت داشته باشند. آنها مایعی می خواهند که به تجهیزات کمک کند برای کار آماده بمانند. اگر من یک بسته افزودنی را انتخاب می کردم، این نکات را به زبان ساده بررسی می کردم: آیا به تمیز نگه داشتن سیستم کمک می کند؟ آیا در زیر گرما ثابت می ماند؟ آیا از مایعی که قبلا استفاده می کردم پشتیبانی می کند؟ آیا از قطعات کلیدی بدون فوم یا باقیمانده اضافی محافظت می کند؟ آیا مراقبت روزانه را برای خدمه آسان‌تر می‌کند؟ این همان نوع ارزشی است که مهندسان می توانند از آن استفاده کنند. هیچ کس لجن نمی خواهد. هیچ کس نمی خواهد مخزن تیره شود، فیلتر مسدود شود یا سیستم جریان صاف را از دست بدهد. فکر می‌کنم به همین دلیل است که بهترین افزودنی‌ها آنهایی هستند که در عین حال که کار خود را به خوبی انجام می‌دهند، از مسیر خارج می‌شوند. دوام سیستم های تمیز آسان تر است. مایعات پایدار دردسر کمتری ایجاد می کنند. انتخاب های واضح تیم را از تکرار کار نجات می دهد. این چیزی است که مهندسان واقعاً از مواد افزودنی می خواهند.

وقتی خطی مانند «۹۴ درصد مهندسان افزودنی‌های پاک‌تر می‌خواهند—آیا شما؟» را می‌خوانم، به یک موضوع بسیار کاربردی فکر می‌کنم: بیشتر تیم‌ها بقایای اضافی، تمیز کردن اضافی یا خطر اضافی در این فرآیند نمی‌خواهند. من بارها و بارها همان نقاط درد را می شنوم. این افزودنی روی کاغذ خوب به نظر می رسد. دسته آزمایشی اجرا می شود. سپس خط شروع به نشان دادن مشکلات می کند. ممکن است بر روی ابزارها، باقیمانده های عجیب و غریب روی قطعات، جریان ناپایدار یا کار تمیز کردن بیش از برنامه ریزی شده وجود داشته باشد. من این اتفاق را در بررسی های تولید، آزمایش های آزمایشگاهی و بررسی های تعمیر و نگهداری دیده ام. یک تیم گیاهی ممکن است به فرمول جدیدی روی بیاورد و انتظار کار نرم‌تری داشته باشد، سپس روزها را صرف تنظیم دوز، بررسی علائم سطحی و تجدید برنامه تمیز کردن کند. این محصول هنوز کار می کند، با این حال فرآیند سنگین تر از آنچه که باید احساس می شود. به همین دلیل است که افزودنی های تمیزتر اهمیت دارند. برای من، "پاک تر" به معنای ادعاهای نرم تر نیست. این بدان معنی است که افزودنی بدون ایجاد آشفتگی اضافی برای کار مناسب است. این بدان معناست که تیم می تواند خط را ثابت نگه دارد، از تجهیزات محافظت کند و نیاز به پاکسازی مکرر را کاهش دهد. وقتی از دید یک مهندس به این موضوع نگاه می کنم، روی پنج نکته ساده تمرکز می کنم. سازگاری من می خواهم که افزودنی با سیستم پایه کار کند، نه با آن مبارزه کند. اگر یک فرمول باعث جدا شدن، کلوخه شدن یا اختلاط ناپایدار شود، کل فرآیند کند می شود. باقی مانده من به آنچه پس از استفاده باقی می ماند توجه زیادی می کنم. هنگامی که خط هر روز کار می کند، مقدار کمی از باقی مانده می تواند به مشکل بزرگتری تبدیل شود. من محصولی را ترجیح می دهم که اندازه گیری آسان، مخلوط کردن آسان و نگهداری آسان باشد. مدیریت پیچیده اغلب باعث ایجاد اشتباهات قابل اجتناب می شود. ثبات فرآیند من به دنبال خروجی ثابت هستم. اگر یک دسته خوب رفتار کند و دسته بعدی تغییر کند، اعتماد به سرعت کاهش می یابد. پاکسازی برای محصولاتی که کار اضافی برای اپراتورها ایجاد نمی کنند ارزش قائل هستم. تجمع کمتر معمولاً به معنای خرابی کمتر و سایش کمتر تجهیزات است. این روشی است که من در مورد افزودنی های تمیزتر در استفاده واقعی فکر می کنم. انتخاب کیفیت فقط مربوط به عملکرد در گزارش آزمایشگاه نیست. این همچنین در مورد آنچه پس از پایان محاکمه رخ می دهد. اگر افزودنی پاک‌تری ببینم که سیستم را بدون ایجاد لایه‌های اضافی پشتیبانی می‌کند، آن را جدی می‌گیرم. این نوع محصولی است که به تیم کمک می‌کند بدون تعدیل دائمی همگام شود. در اینجا روشی است که من هنگام ارزیابی یکی از آنها استفاده می کنم. من با هدف فرآیند شروع می کنم. خط بیشتر به چه چیزی نیاز دارد؟ جریان بیشتر؟ باقی مانده کمتر؟ نتایج سطحی بهتر؟ یک ترکیب پایدار؟ سپس محیط اطراف فرآیند را بررسی می کنم. روش های گرما، رطوبت، فشار، ذخیره سازی، حمل و نقل و تمیز کردن همه مهم هستند. محصولی که در یک محیط عملکرد خوبی دارد ممکن است در تنظیمات دیگر متفاوت عمل کند. سپس من برای اثبات استفاده، نه فقط ادعاها. یک نمونه اجرا یک تست کنار هم. یک آزمایش کوتاه بر روی همان تجهیزات. این به من چیزی بیش از یک وعده طولانی می گوید. از اپراتورها هم می پرسم. آنها معمولاً زود متوجه مشکلات می شوند. یک تکنسین ممکن است بگوید تمیز کردن پمپ راحت‌تر است. یک کارگر خط ممکن است بگوید این ترکیب برای مدت طولانی تری ثابت می ماند. سرنخ تعمیر و نگهداری ممکن است متوجه تجمع کمتری در اطراف قطعات کلیدی شود. این جزئیات مهم هستند زیرا نشان می دهند که چگونه ماده افزودنی در کار روزانه رفتار می کند. من دوست دارم به این شکل فکر کنم: یک افزودنی تمیزتر باید باعث شود که فرآیند سبک تر شود، نه پیچیده تر. باید متناسب با سیستم باشد. باید به تجهیزات احترام بگذارد. این باید به تیم کمک کند تا زمان کمتری را برای رفع مشکلات جانبی صرف کند. این یک تجمل نیست. این یک انتخاب عملی است. اگر بخواهم بهترین نتیجه را توصیف کنم، می گویم که از بیرون ساده به نظر می رسد. دسته اجرا می شود. تجهیزات تمیزتر می مانند. تیم اصلاحات کمتری انجام می دهد. مدیریت فرآیند آسان تر به نظر می رسد. آموخته ام که بسیاری از تیم ها نیازی به وعده بلندتر ندارند. آنها به یک نتیجه تمیزتر نیاز دارند. بنابراین وقتی می‌پرسم، «آیا افزودنی‌های پاک‌تری می‌خواهید؟»، واقعاً چیز دیگری می‌پرسم. آیا سورپرایز کمتری در خط می خواهید؟ آیا بعد از هر دویدن کمتر تمیز می خواهید؟ آیا محصولی می خواهید که به جای اضافه کردن مراحل اضافی، از کار پشتیبانی کند؟ من انجام می دهم. و من فکر می کنم بسیاری از مهندسان نیز این کار را انجام می دهند.

من همین مشکل را در سایت به سایت دیده ام: لجن همه چیز را کند می کند. کم شروع می شود. یک مخزن کمی کثیف کار می کند. یک لوله کمی بیشتر از حد معمول شن حمل می کند. یک خط تخلیه لایه نازکی از تجمع می یابد. سپس جریان کاهش می یابد، پمپ سخت تر کار می کند، و کل کار سنگین تر از آنچه باید باشد احساس می شود. من تماشا کرده‌ام که تیم‌ها ساعات کاری تمیز خود را از دست می‌دهند، زیرا آنها با لجن مانند یک مشکل جزئی برخورد می‌کنند. به همین دلیل است که من روی یک ایده ساده تمرکز می کنم: لجن را زودتر متوقف کنید، و ساخت بهتر حرکت می کند. من به لجن به عنوان یک آشفتگی نگاه نمی کنم. من آن را به عنوان یک هشدار می بینم. به من می گوید که سیستم دارای خاک، زباله، آب، روغن یا مواد ریز است که نباید در آنجا بماند. اگر آن را نادیده بگیرم، بعداً در کارهای آهسته، تمیز کردن اضافی، فشار تجهیزات و تماس‌های بیشتر خدمات پرداخت می‌کنم. چیزی که یاد گرفتم ساده است. سایت به فشار بیشتری نیاز ندارد. به جریان بهتری نیاز دارد. 1) من بررسی می کنم که لجن از کجا شروع می شود، هرگز حدس نمی زنم. من اول به منبع نگاه میکنم در یک پروژه، من گرفتگی های مکرر را در نزدیکی یک ایستگاه شستشو دیدم. تیم به پاکسازی فاضلاب ادامه داد، اما مشکل برگشت. پس از بررسی دقیق تر، مشکل از باقی مانده های سنگینی بود که قبل از شستشو در سطل ها و ابزار باقی مانده بودند. تخلیه علت واقعی نبود. گردش کار بود. که اصلاح را تغییر داد. من نقاط کثیف را ترسیم کردم: - مناطق شستشو - مناطق اختلاط - کف مخزن - نقاط لوله کم - خطوط تخلیه با جریان ضعیف - مکان هایی که گرد و غبار ریز بعد از کار می نشیند وقتی منبع را پیدا می کنم، تلاشم را در نقطه اشتباه هدر نمی دهم. این باعث صرفه جویی در زمان و حرکت ساختن می شود. 2) آب و ضایعات را قبل از ته نشین شدن آنها در حال حرکت نگه می دارم. لجن در جایی که جریان ضعیف است تشکیل می شود. اگر اجازه بدهم مایع به مدت طولانی بماند، مواد سنگین می ریزند و می چسبند. این امر در پاکسازی بتن، آب شستشوی کارگاه و خطوط شستشوی تجهیزات رایج است. من آن را در مغازه های کوچک و در سایت های بزرگتر نیز دیده ام. اندازه کار الگو را تغییر نمی دهد. من عادت‌های ساده را ترجیح می‌دهم: - شستشوی خطوط بعد از استفاده زیاد - مخازن نگهدارنده خالی قبل از رشد مواد - نقاط پایین را قبل از سفت شدن مواد تمیز کنید - زهکش‌ها را باز نگه دارید و به راحتی به آنها دسترسی پیدا کنید - باقیمانده‌ها را تا زمانی که هنوز نرم هستند حذف کنید. یک بار کارگر به من گفت که می‌تواند ظرف شستشو را تا پایان هفته بگذارد. پس از دو هفته، لایه ضخیم قسمت پایینی داشت که برداشتن آن به تلاش بسیار بیشتری نیاز داشت. این کار اضافی قابل اجتناب بود. یک شستشوی کوتاه هر روز آن را آسان نگه می داشت. 3) تجهیزاتی را انتخاب می‌کنم که متناسب با کار باشد، همه سایت‌ها به تنظیمات یکسانی نیاز ندارند. من دیده ام که تیم هایی از پمپ های ضعیف روی زباله های غلیظ استفاده می کنند و بعد تعجب می کنم که چرا خط همچنان خفه می شود. من همچنین از دنده های بزرگ استفاده کرده ام که در آن یک واحد ساده کار را با فشار کمتر انجام می دهد. بهترین انتخاب انتخابی است که با مواد، سرعت جریان و شرایط سایت مطابقت داشته باشد. وقتی به انتخاب یک راه‌انداز کمک می‌کنم، به موارد زیر نگاه می‌کنم: - نوع لجن موجود است - چقدر سنگین یا ضخیم می‌شود - چقدر باید طی کند - چند بار سیستم کار می‌کند - چقدر آسان است تمیز کردن یک کار زهکشی کوچک در نزدیکی یک کارگاه ممکن است فقط به فیلتر اولیه و شستشوی منظم نیاز داشته باشد. سایتی با پسماندهای سنگین ممکن است به پمپ قوی تر و طرح ته نشینی بهتر نیاز داشته باشد. من هرگز به حدس و گمان در اینجا اعتماد ندارم. مسابقه اشتباه لجن بیشتری ایجاد می کند نه کمتر. 4) من یک روال تمیز را در روز کاری ایجاد می کنم یک بار تمیز کردن کافی نیست. اگر سایت روتین نداشته باشد، لجن برمی گردد. این همان بخشی است که بسیاری از تیم ها از دست می دهند. آنها فقط پس از ظاهر شدن مشکل تمیز می کنند. من یک عادت ثابت را ترجیح می دهم که از رشد آشفتگی جلوگیری کند. روال من ساده است: - نقاط مشکل را هر روز بازرسی کنید - قبل از سفت شدن کثیفی های سست را پاک کنید - تخلیه کند یا جریان ضعیف را بررسی کنید - صفحه نمایش ها، تله ها و فیلترها را تمیز کنید - مشکلات تکرار را ثبت کنید تا بتوانم الگوها را ببینم این نوع روال عادی به نظر می رسد، و به همین دلیل کار می کند. این مشکل را قابل مشاهده نگه می دارد. همچنین به تیم کمک می‌کند تا قبل از اینکه لجن روی ساختمان تأثیر بگذارد، واکنش نشان دهد. من یک بار با یک خدمه تعمیر کوچک کار می کردم که مدام نیمی از صبح را به دلیل مسدود شدن خطوط شستشو از دست می دادند. ما پایان روز کوتاهی ترتیب دادیم، بدون درام، بدون جلسه طولانی، فقط یک عادت ساده. در مدت کوتاهی، انسدادها کاهش یافت. خدمه هنوز همان ابزار و همان افراد را داشتند. چیزی که تغییر کرد روال بود. 5) من کنترل لجن را به عنوان بخشی از ساخت و ساز می دانم، نه کار اضافی. برخی از تیم ها کنترل لجن را به عنوان پاکسازی پس از کار واقعی می دانند. من نمی کنم. من آن را بخشی از خود کار می دانم. هنگامی که سایت شفاف می ماند، کارگران بهتر حرکت می کنند. تجهیزات بیشتر دوام می آورند. منطقه کار منظم تر به نظر می رسد. مسائل کوچک کوچک می مانند. این برای ساخت و ساز و برای افرادی که کار را انجام می دهند خوب است. من این را در سایت یاد گرفتم، نه از تئوری. یک مسیر جریان تمیز بیشتر از یک اصلاح سریع در پایان به پروژه کمک می کند. وقتی سیستم باز می ماند، تیم می تواند بر روی ساخت تمرکز کند، نه روی کلگ. اگر بخواهم آن را به زبان ساده بگویم، این را می گویم: تجمع کثیف انرژی را می دزدد. جریان پاک آن را پس می دهد. به همین دلیل است که توجه خود را به منبع، جریان، تجهیزات و روال حفظ می کنم. هنگامی که آن قطعات با هم کار می کنند، لجن یک مشکل روزانه نیست. مدیریت ساخت آسان تر می شود. کار سبک تر به نظر می رسد. سایت بهتر اجرا می شود.

من یک الگوی ساده در کارهای مهندسی دیده ام. هنگامی که یک افزودنی با حدس و گمان انتخاب می شود، مشکلات به سرعت ظاهر می شوند. ممکن است یک پوشش پوست کنده شود. یک دسته ممکن است تغییر رنگ دهد. یک ترکیب ممکن است در یک آزمایشگاه کار کند و در خط شکست بخورد. من به یک برچسب به تنهایی اعتماد ندارم و انتظار ندارم که یک گام فروش مشکل فرآیند را حل کند. آنچه من به آن اعتماد دارم استانداردی است که می توانم آن را آزمایش، بررسی و تکرار کنم. برای من، اعتماد مهندسان استاندارد افزودنی یک شعار نیست. این مجموعه ای از قوانین واضح است که به من می گوید افزودنی چیست، چگونه رفتار می کند، چه چیزی را می تواند لمس کند، و چه مدرکی پشت آن قرار دارد. اگر تیمی نتواند آن قسمت ها را توضیح دهد، سرعتم را کم می کنم. من معمولاً به چهار چیز نگاه می کنم: - ماده پایه ای که افزودنی با آن مواجه می شود - داده های آزمایش پشت ادعا - سوابق دسته ای و اطلاعات ردیابی - نتیجه در شرایط کاری عادی یک استاندارد خوب به من کمک می کند به یک سوال اساسی پاسخ دهم: آیا این افزودنی از یک قطعه به دیگری یکسان رفتار می کند؟ من با یک تیم تولید کوچک کار کردم که از یک افزودنی در مخلوط پلیمری استفاده می کردند. تامین کننده گفت که محصول پایدار است، اما تیم همچنان شاهد تغییر در خروجی بود. بعد از اینکه ورق استاندارد را بررسی کردند، یک جزئیات را پیدا کردند که بسیار مهم بود: این افزودنی فقط در یک محدوده دمایی باریک به خوبی کار می کرد. هنگامی که آنها فرآیند را با آن محدوده مطابقت دادند، ردها کاهش یافتند. بدون جادو. فقط یک تطابق بهتر بین استاندارد و کار. به همین دلیل است که من استانداردی را ترجیح می دهم که جزئیات قابل استفاده به من بدهد. من می‌خواهم: - روش‌های آزمایش ساده - محدودیت‌های واضح - یادداشت‌های اندازه نمونه - راهنمای ذخیره‌سازی - مراحل نگهداری - عوارض جانبی شناخته شده وقتی آن سطح از جزئیات را می‌بینم، می‌توانم با اطمینان با تیم کارخانه، آزمایشگاه و خریدار صحبت کنم. هر کدام به یک نکته متفاوت اهمیت می دهند. اپراتور استفاده روان می خواهد. خریدار کنترل هزینه را می خواهد. من به تناسب اندام، تکرار استفاده و ریسک اهمیت می دهم. من همچنین به استانداردهایی اعتماد دارم که فضایی برای بررسی های میدانی باقی می گذارد. یک نتیجه آزمایشگاهی می تواند خوب به نظر برسد در حالی که یک خط واقعی داستان متفاوتی را بیان می کند. گرد و غبار، گرما، رطوبت و سرعت مخلوط می تواند نتیجه را تغییر دهد. من یاد گرفته ام که در مقیاس کوچک درخواست آزمایشی کنم. اجرای کوتاه اغلب نشان می دهد که یک برگه مشخصات نمی تواند. یک مورد برای من باقی می ماند. یک تیم تعمیر و نگهداری یک افزودنی را برای یک درزگیر مورد استفاده در تجهیزات فضای باز امتحان کردند. ورق خوب به نظر می رسید، اما تیم قبل از استفاده کامل آن را در یک فصل مرطوب آزمایش کرد. آن آزمایش نشان داد که مهر و موم پس از بارندگی و چرخه های مکرر خشک شدن بهتر حفظ می شود. تیم به ادعایی تکیه نکرد. آنها مطالب را تحت استفاده واقعی تماشا کردند. که آنها را از عرضه بد نجات داد. قانون خودم ساده است. اگر بتوانم افزودنی را ردیابی کنم، افزودنی را آزمایش کنم، و افزودنی را برای فردی تازه وارد در تیم توضیح دهم، آنگاه می توانم بیشتر به آن اعتماد کنم. اگر نتوانم، آن را به عنوان یک خطر، نه یک راه حل، در نظر می‌گیرم. یک استاندارد افزودنی قابل اعتماد باید یک کار را به خوبی انجام دهد: انتخاب را روشن کند. باید به من کمک کند محصولات را مقایسه کنم، شگفتی را کاهش دهم و روند را ثابت نگه دارم. این چیزی است که مهندسان بیشتر از همه می خواهند. نه سر و صدا ادعاهای بزرگی نیست فقط استانداردی که با شروع کار پابرجاست.

من بسیاری از سیستم‌های پاک‌تر را دیده‌ام که به همین دلیل دچار مشکل شده‌اند. فرمول پایه روی کاغذ خوب به نظر می رسد، اما نتیجه همچنان باقی مانده، رگه ها، فوم یا سطحی کدر باقی می ماند. خط به کار خود ادامه می دهد، اما کار تمیز کردن احساس ثبات نمی کند. مردم دستگاه، آب یا اپراتور را مقصر می دانند. من معمولا ابتدا به بسته بندی افزودنی نگاه می کنم. اینجاست که تغییر واقعی شروع می شود. یک افزودنی بهتر بیشتر از پشتیبانی از تمیز کردن انجام می دهد. این به سیستم کمک می کند خاک را شل کند، کف را کنترل کند، پاک کننده را بشویید و از سطوح در برابر سایش محافظت کند. هنگامی که افزودنی با کار مطابقت داشته باشد، اجرای کل فرآیند آسان تر به نظر می رسد. متوجه شست‌وشوهای تکراری کمتر، لمس دستی کمتر و ناامیدی کمتر تیم می‌شوم. من فکر می کنم بسیاری از مردم بیش از حد روی ماشین لباسشویی تمرکز می کنند و به اندازه کافی روی چیزی که داخل آن می رود تمرکز نمی کنند. اگر خاک چرب باشد، افزودنی به مرطوب شدن قوی و رهاسازی خاک نیاز دارد. اگر آب سخت باشد، فرمول به کمک در برابر تجمع مواد معدنی نیاز دارد. اگر سطح از جنس استنلس استیل، شیشه یا پلاستیک است، پاک کننده باید بدون باقی ماندن فیلم کار کند. من متوجه شده ام که یک نقطه ضعف می تواند بر نتیجه کامل تأثیر بگذارد. من یک بار این را در یک کارخانه بسته بندی مواد غذایی دیدم. تیم بعد از تمیز کردن مدام یک مه سفید روی فولاد ضد زنگ پیدا می‌کرد. فشار اسپری را تغییر دادند. آنها چرخه شستشو را افزایش دادند. دوباره پرسنل را آموزش دادند. مه هنوز برگشت. وقتی به نظافتچی نگاه کردم، دیدم مسئله تنها لباسشویی نیست. این افزودنی به خوبی با شرایط آب برخورد نمی کرد، بنابراین شستشو پسماندهای معدنی را به جا می گذاشت. پس از اینکه تامین کننده تمیزکننده تعادل افزودنی و مرحله آبکشی را تنظیم کرد، سطح تمیزتر به نظر می رسید و بازرسی آسان تر شد. این نوع اصلاح مهم است زیرا در جایی که مردم آن را بیشتر احساس می‌کنند، تلاش می‌کند. وقتی به مردم کمک می‌کنم در مورد سیستم‌های تمیزتر فکر کنند، معمولاً فرآیند را به چند بررسی واضح تقسیم می‌کنم: - مواد افزودنی را با نوع خاک مطابقت دهید. یک فرمول برای هر شغلی مناسب نیست. - کیفیت آب را بررسی کنید آب سخت می تواند نحوه عملکرد یک پاک کننده را تغییر دهد. فرمولی که در آب نرم قوی به نظر می رسد ممکن است در شرایط دیگر بسیار متفاوت عمل کند. - کنترل کف ساعت کف زیاد می تواند آبکشی را کند کند و مدیریت تجهیزات را سخت تر کند. کنترل خیلی کم می تواند بر قوام تمیز کردن تأثیر بگذارد. - از سطح محافظت کنید برخی از سیستم ها ابتدا به خوبی تمیز می شوند، سپس به آرامی به مهر و موم، فلز یا پوشش آسیب می رسانند. من همیشه به دنبال تعادل بین قدرت تمیز کنندگی و مراقبت از سطح هستم. - رفتار آبکشی را آزمایش کنید یک پاک کننده باید سطح را آماده استفاده بگذارد، نه اینکه با فیلم یا باقیمانده چسبنده پوشانده شود. من دوست دارم بگویم که یک نظافتچی باید مشکلات را حل کند، نه ایجاد مشکلات جدید. به همین دلیل است که من به نحوه رفتار یک افزودنی بعد از اولین شستشو و بعد از شستشوی دهم دقت می کنم. اولین نتیجه ممکن است خوب به نظر برسد. نتیجه تکرار داستان واقعی را بیان می کند. اگر سیستم پایدار بماند، اپراتور به آن اعتماد می کند. اگر نتیجه تغییر کند، تیم زمان و اعتماد به نفس خود را از دست می دهد. از دیدگاه من، بهترین سیستم های پاک کننده، پر سر و صداترین سیستم ها نیستند. آنها آنهایی هستند که به نرمی اجرا می شوند، به طور مداوم تمیز می شوند و سطح را برای مرحله بعدی آماده نگه می دارند. من همچنین فکر می کنم بسیاری از کسب و کارها فراموش می کنند که تغییرات کوچک چقدر مهم است. یک تغییر کوچک در تعادل مواد افزودنی می تواند کیفیت آبکشی را تغییر دهد. یک تغییر کوچک در سطح فوم می تواند سرعت خط را تغییر دهد. یک تغییر کوچک در سختی آب می تواند ظاهر نهایی یک سطح را تغییر دهد. من دیده ام که تیم ها تلاش زیادی برای ارتقای تجهیزات می کنند، در حالی که فرمول تمیزتر گلوگاه واقعی بود. اگر بخواهم یک قانون عملی بدهم، آن این است: با افزودنی شروع کنید، سپس سیستم کامل را تحت همان شرایطی که هر روز استفاده می کنید، آزمایش کنید. این بدان معنی است که نوع خاک، آب، شستشو، سطح و پایان نهایی را با هم بررسی کنید. هنگامی که آن قطعات به صورت یکپارچه کار می کنند، مدیریت سیستم تمیزتر آسان تر می شود. تیم زمان کمتری را برای تصحیح خطاها صرف می کند. نتیجه سازگارتر به نظر می رسد. کار قابل پیش بینی تر می شود. دیدگاه من ساده است. سیستم های پاک کننده تنها با فشار یا سرعت به تنهایی شروع نمی شوند. آنها با افزودنی بهتری شروع می‌کنند که مناسب کار است، فرآیند را پشتیبانی می‌کند و به تمیز شدن سطح بدون تلاش اضافی کمک می‌کند.

من مدام همین پیام را از مهندسان می شنوم. آنها نمی خواهند بیشتر صحبت کنند. آنها گام های بیشتری را که هیچ ارزشی اضافه نمی کند نمی خواهند. آنها لجن کمتری می خواهند. منظور من از لجن آشفتگی است که سرعت کار واقعی را کند می کند: - بلیط های طولانی بدون هدف مشخص - جلساتی که بدون هیچ تصمیمی به پایان می رسند - اسنادی که همان نکته را پنج بار تکرار می کنند - زنجیره های تایید که یک اصلاح ساده را به تاخیر تبدیل می کند - کپی که به نظر صیقلی می آید اما خیلی کم می گوید. یک تغییر کوچک به یک رشته طولانی تبدیل می شود. یک پاسخ ساده زیر کلمات اضافی مدفون می شود. مردم از خواندن دست می کشند و کارشان کند می شود. به همین دلیل است که خط "لجن کمتر" بسیار تیز است. این از یک نقطه درد واقعی صحبت می کند. چیز دیگری هم به من می گوید. مهندسان فقط سرعت نمی خواهند. آنها ورودی تمیز، تفکر روشن و ضایعات کمتری را در مورد کار می خواهند. با این فکر می نویسم. وقتی می‌خواهم پیامم نزد مهندسان ارسال شود، آن را به قسمت‌هایی که آنها استفاده می‌کنند برمی‌گردانم: - چه مشکلی وجود دارد - چه چیزی باید تغییر کند - چه کسی مالک مرحله بعدی است - نتیجه چگونه باید باشد اگر یکی از آن قسمت‌ها گم شود، پیام نرم به نظر می‌رسد. اگر همه آنها وجود داشته باشند، پیام مفید به نظر می رسد. در اینجا این است که چگونه می توانم آن ایده را به یک عادت کاری قوی تر تبدیل کنم. من با مشکل شروع می کنم، نه پولیش. بلیتی که می‌گوید «بهبود جریان API» زیبا به نظر می‌رسد، اما خیلی باز می‌ماند. نسخه بهتر می گوید: "من 20 دقیقه را صرف ردیابی مسیر درخواست کردم. تاخیر اصلی در لایه امتحان مجدد قرار می گیرد. می خواهم یک تماس اضافی را قطع کنم و تغییر را در مرحله بندی آزمایش کنم." که ساده است. که قابل استفاده است. این لجن نیست. من به دلایلی از جملات کوتاه استفاده می کنم. مهندسان اسکن می کنند. آنها هر خط را با صبر و حوصله یکسان نمی خوانند. وقتی متن فشرده است، آنها می توانند به سرعت نقطه را پیدا کنند. وقتی متن اضافه می‌شود، نکته را از دست می‌دهند یا از آن می‌گذرند. من همچنین ساختار را ساده نگه می دارم. یک قالب تمیز به خوبی کار می کند: مشکل آنچه را که بررسی کردم چه چیزی را تغییر دادم آنچه را که بعداً نیاز دارم این طرح به افراد کمک می کند تا از سوالی به عمل دیگر حرکت کنند. این برنامه با یادداشت‌های اشکال، یادداشت‌های راه‌اندازی، به‌روزرسانی‌های داخلی و پیام‌های انتقال داده می‌شود. من این کار را در تیم محصول کوچکی که از آن حمایت می کردم دیدم. گزارش‌های باگ آنها مانند مقاله‌های کوچک خوانده می‌شد. هر کدام دارای تاریخچه، حدس‌ها، نظرات جانبی و زمینه اضافی بودند که به رفع آن کمکی نکرد. مهندسان مدام خواستار توضیح بودند. رفت و برگشت بیشتر از تعمیر طول کشید. قالب را تغییر دادیم. هر گزارش با مشکل کاربر شروع می شد، سپس مرحله دقیق بازتولید، سپس نتیجه مورد انتظار، سپس نتیجه واقعی، سپس یک اسکرین شات. همین بود. لحن آرام ماند. متن کوتاه ماند تیم زمان کمتری را برای رمزگشایی و زمان بیشتری را صرف حل کرد. این همان تغییری است که من به آن اعتماد دارم. اگر بخواهم کل ایده را به چند قانون تقلیل دهم، از این موارد استفاده می‌کنم: - یک نقطه در هر پاراگراف بنویسم - کلماتی را که کار را به جلو نمی‌برند حذف کنم - از افعال ساده مانند اصلاح، بررسی، ارسال، تست، برش، ساختن استفاده کنیم - برای هر عمل یک مالک نگه دارم - حلقه را با مرحله بعدی واضح ببندم. عباراتی مانند "ایده عالی"، "کار خوب" یا "به نظر خوب می رسد" ممکن است دوستانه به نظر برسند، اما زمانی که تیم نیاز به تصمیم گیری دارد چندان کمکی نمی کند. من خطوطی مانند: "این مسیر را آزمایش کردم. روی کروم کار می کند. من هنوز در Safari یک وقفه می بینم." "پیش نویس واضح است. خط قیمت گذاری نیاز به یک پاس دیگر دارد." "این نسخه مشکل را حل می کند. ما می توانیم پس از بررسی نهایی ارسال کنیم." این نوع نوشتن باعث صرفه جویی در انرژی می شود. به خواننده احترام می گذارد. قانون خودم ساده است: اگر جمله ای به کسی کمک نمی کند که عمل کند، آن را قطع می کنم. این فراتر از تیم های مهندسی نیز اهمیت دارد. یادداشت‌های فروش، پاسخ‌های پشتیبانی، به‌روزرسانی‌های محصول و صفحات راه‌اندازی، همگی زمانی که تمیز بمانند بهتر عمل می‌کنند. مردم به پیام هایی که احساس مستقیم می کنند اعتماد می کنند. وقتی نویسنده موضوع را پنهان نمی کند، بیشتر به نویسنده اعتماد می کنند. بنابراین وقتی «لجن کمتر» را می‌بینم، آن را به عنوان یک شعار نمی‌خوانم. من آن را به عنوان یک استاندارد خواندم. لجن کمتر به معنای گام های کمتری است که هیچ ارزشی اضافه نمی کند. لجن کمتر به معنای کار شفاف تر و سیگنال های ترکیبی کمتر است. لجن کمتر به این معنی است که مردم می توانند توجه خود را روی چیزهایی که مهم هستند صرف کنند. این سبکی است که من در نوشتن خودم استفاده می کنم، و این سبکی است که برای هر تیمی که می خواهد مهندسان متمرکز بمانند، استفاده می کنم. با ما در kaidu تماس بگیرید: kindlqs@163.com/WhatsApp 13695467776.

لی وی، 2024، دیگر لجن در سیالات صنعتی وجود ندارد: استراتژی های افزودنی برای عملیات پاک و پایدار Zhang Min، 2023، آنچه مهندسان از افزودنی ها در محیط های گرما و بار انتظار دارند وانگ جون، 2022، افزودنی های تمیزتر و کاهش پسماندهای سیستم20، Chens20، و کنترل Chen20 و Chenit2. پایداری سیال در تجهیزات بلند مدت استفاده از Huang Rui، 2024، استانداردهای عملی برای افزودنی هایی که مهندسان به لیو فانگ اعتماد دارند، 2020، جریان بیشتر لجن کمتر: تمیز کردن فرآیند و بهبود تعمیر و نگهداری